Ann Vermorgen, voorzitter ACV

U kent vast wel de indexvinger. De wijsvinger in goed Nederlands. De regering wijst er zogenaamd de sterke schouders mee aan in haar begroting. En wijst ook naar een grens die op 4.000 euro bruto ligt.
Voor wie het ‘geluk heeft’ een salaris daarboven te hebben, dixit de premier, komt er twee keer een indexsprong. Net als voor wie een pensioen boven de 2.000 euro bruto geniet. Daarmee wijst De Wever naar de hardwerkende middenklasse. Ik wil u ook graag op hen wijzen.
Zo kijkt ploegenarbeidster Charlie, alleenstaande mama van twee tienerzonen, aan tegen een verlies van maar liefst 7.000 euro.
De boodschap van de regering aan Charlie en co: u kunt het wel met wat minder. En u kunt daarnaast ook wel wat meer betalen voor die inderhaast afgehaalde maaltijd na uw lange werkdag, voor dat avondje cinema, voor uw familietent op de camping in die mooie Ardennen of aan zee komende zomer.
Werken doen lonen
Straffe koerswijziging voor een regering die werken meer zou doen lonen. Slinks speelt de regering zo groepen werknemers tegen elkaar uit. Begrijp me niet verkeerd: ik begrijp heel goed dat velen onder u ver onder dat loon of pensioen verdienen. Als vakbond proberen we voor alle werknemers goed te doen, in het bijzonder voor wie het het moeilijkst heeft.
Maar zijn dit dan de sterkste schouders? Oordeel zelf maar.
'U zult mij niet gauw op een middenvinger betrappen. Maar deze begroting verdient alle duimen neerwaarts.'
Ondertussen wijzen de zogenaamde wijzen in de regering de aandacht weg van een eerlijke fiscaliteit, van bedrijfssubsidies die niets opleveren, van correcte bijdragen. Het zijn de alternatieven die we op tafel blijven leggen. Onze uitgestoken hand, die een vuist wordt als het moet. Waarmee we er in 2025 samen in slaagden de landingsbanen te behouden, ervoor te zorgen dat tijdelijke werkloosheid blijft meetellen voor je pensioen, net zoals ziekte én je eerste loopbaanjaar.
U zult mij niet gauw op een middenvinger betrappen. Maar deze begroting, met in het bijzonder haar centenindex – en dan hebben we het nog niet gehad over de arbeidsmarkt – verdient alle duimen neerwaarts.
