'Als je het geluk hebt om boven de 4.000 euro bruto te verdienen, dan krijg je alleen de index op dat bedrag. Het deel erboven wordt niet geïndexeerd’, legde premier Bart De Wever (N-VA) het recente begrotingsakkoord van zijn regering uit.
Al lijkt de zogenaamde ‘centenindex’ in de praktijk toch nog iets complexer te worden en zijn er nog heel wat vragen over hoe die precies berekend zal worden. Wat met premies voor nachtwerk bijvoorbeeld, of met het loon van deeltijds werkenden?
Met een indexsprong voor de ‘gelukkigen’ vraagt De Wever een bijdrage van de ‘sterkste schouders’. Nochtans verdient de helft van alle werknemers meer dan het nieuwe indexplafond, blijkt uit het Salariskompas van rekruteringsplatform Jobat. Het mediaanloon in België steeg dit jaar immers tot 4.000 euro bruto per maand.
De centenindex treft dus vooral de hardwerkende middenklasse, concludeerde vakbond ACV.
Tot 50.000 verlies
Meer nog, econoom bij ACV Voeding en Diensten Olivier Malay becijferde dat arbeiders in de voedingshandel door de centenindex tot wel 50.000 euro bruto kunnen verliezen over hun hele loopbaan.
‘Het gaat hier allesbehalve over grootverdieners’, zegt hij, ‘wel over een grote groep werknemers. Bovendien blijven de hoogste lonen buiten schot, want die worden vaak uitbetaald via een vennootschap.’
'De hoogste lonen buiten schot, want die worden vaak uitbetaald via een vennootschap.'
Olivier Malay, econoom
De allerrijkste Belgen halen hun inkomen dan weer helemaal niet of veel minder uit werk. Voor hen wegen inkomsten uit vermogen, zoals dividenden, zwaarder door. Daardoor betalen de rijkste Belgen in verhouding zelfs minder belastingen dan de middenklasse, toonde onderzoek van econoom André Decoster vorig jaar aan.
Charlie Robaert is alleenstaande mama van tieners Axel en Vic. Ze verliest tot 7.000 euro
Charlie Robaert © Alex Vanhee
'Zijn wij dan de sterkste schouders?'
Omdat Charlie in een ploegensysteem werkt, komt ze met haar uurloon en ploegenpremies aan iets meer dan 4.000 euro bruto per maand. ‘Online heb ik een test gedaan om te zien wat de centenindex mij over een hele loopbaan zou kosten: 7.000 euro. De indexering die je tweemaal verliest, wordt nooit meer goedgemaakt.’
Ploegbaas in de bouw Steve en Elke, die na een periode van ziekte opnieuw vooruitkijkt
Elke Rombouts en Steve Kokke © Joren De Weerdt
'We hebben hard gewerkt om tot hier te komen, nu worden we gestraft'
Zijn vrouw Elke Rombouts ging de laatste jaren, na een periode van hoge werkdruk in de horeca en een problematische familiesituatie, door een moeilijke periode. Ze heeft momenteel een ziekte-uitkering.
Het koppel heeft een veertienjarige dochter. ‘Het lukt om rond te komen, maar grote toekomstplannen zijn er even niet bij.’ Hun geluk is nu dat ze geen hoge lening afbetalen, omdat ze altijd goed gespaard hebben, zegt Steve. ‘We hebben hard gewerkt om hogerop te komen, maar worden daarvoor nu gestraft.’
Diederik en Monette behoren met hun inkomen tot de middenklasse
Monette en Diederik Dhooghe © Alex Vanhee
'Aan de grootste vermogens durft de regering niet te raken'
‘Van mijn brutoloon van iets meer dan 5.000 euro houd ik netto zo’n 3.000 euro over. Dat is een goed loon’, beseft Diederik Dhooghe, procesingenieur bij tandwielbedrijf IG Watteeuw. Zijn partner Monette werkt deeltijds als huishoudhulp in de dienstenchequesector.
Samen hebben ze daarmee een middenklasseinkomen, blijkt uit een gestandaardiseerde Eurostat-test. ‘Nu onze kinderen het huis uit zijn en we geen lening meer moeten afbetalen, komen we goed rond. Maar zijn wij de grootverdieners? De Wever zegt dat iedereen bijdraagt, maar werkenden voelen dat het meest. Aan de grootste vermogens durft de regering niet te raken.’
Roger en Andrea Vantournhout-Couvreur, beide 95, komen rond met één pensioen
'Blijf af van een pensioen dat zelfs niet volstaat om het rusthuis te betalen'
Op zijn zeventiende begon Roger bij een houthandel. ‘Wij behoren tot een andere generatie’, zegt hij. ‘Voor ons was het normaal dat Andrea thuisbleef. Volgens de regering heeft ze niet gewerkt. Maar ik zag haar dag en nacht werken. Voor haar moeder, haar zus die ziek was en geen inkomen had, onze zes kinderen en tien kleinkinderen … Daardoor hebben we vandaag één pensioen. Het is leven op de toppen van je tenen.'
'Hoe durven ze ons te bestempelen als grootverdieners en de indexering afnemen? En dat boven op de duurdere accijnzen op gas en de afbouw van het huwelijksquotiënt, ooit bedoeld om gezinnen met één inkomen te ondersteunen. Gelukkig zijn we nog samen thuis, maar blijf af van een pensioen dat zelfs niet volstaat om een rusthuis te betalen.’
