Sonja Diels, vrouw met wit hemd in haar woonkamer
© Video Visie
  Dossier: Arizona-regering

Sinds 1 januari hebben werkgevers aanzienlijk minder verplichtingen tot betaling van gewaarborgd loon aan werknemers die hervallen in ziekte nadat ze het werk hervatten en aan werknemers die het werk progressief hervatten en daarnaast deels een invaliditeitsuitkering krijgen.

Sonja Diels bevindt zich in dat laatste geval. Ze kreeg onder meer de diagnose CVS – chronische vermoeidheidssyndroom – en fibromyalgie. In 2015 zou ze volledig invalide worden verklaard, maar daar kon ze zich niet bij neerleggen. Ze wilde blijven werken. 'Uiteindelijk mocht ik maximaal halftijds werken. In de praktijk werk in nu 14 uur per week, als aflos in onze ploeg. Ik vervang de mensen die gaan eten. De ene week is dit in de ochtend en de andere week in de avond. Meer werken lukt gewoon niet.

Vroeger heb ik altijd voltijds gewerkt: 11 jaar in een koerierbedrijf, daarna 8 jaar in een drukkerij en sinds 2012 bij Jacques Ijs in Westerlo, een Belgisch familiebedrijf. Met 180 werknemers maken we ijsjes in allerlei vormen en smaken.

Ondanks dat ik maar 14 uur per week werk, word ik bij de sociale verkiezingen steeds met veel stemmen verkozen. Dat doet deugd. De mensen op de vloer appreciëren dat ik voor hen opkom en goed kan onderhandelen. Tijdens corona heb ik bijvoorbeeld een premie van 500 euro kunnen afdwingen voor de collega’s, weliswaar pro rata volgens de tijd die je werkt.

In mijn geval – en voor andere collega’s in progressieve tewerkstelling – lag die premie dus een stuk lager. Dat wringt wel: vaak kom je niet in aanmerking voor een premie of slechts in beperkte mate. Je kiest er niet voor om ziek te worden, maar dat lijken werkgevers en beleidsmakers soms te vergeten.

Nu komt daar die nieuwe wetgeving bovenop, waardoor je geen aanspraak meer kan maken op gewaarborgd loon. Ik kan geen slecht woord zeggen over mijn werkgever, noch over mijn collega’s. Ik ben hier altijd goed behandeld. Ik ben dankbaar dat ik kan werken. Ik krijg ook de vrijheid om mijn syndicaal mandaat uit te oefenen. Maar de regeltjes zijn nu eenmaal de regeltjes, en als werknemer met een aandoening ben je daar vaak het slachtoffer van.

Hoe graag ik ook meer zou werken, omdat alles pro rata wordt berekend, krijg ik bijvoorbeeld ook geen volwaardig vakantiegeld. Zieke mensen worden uiteindelijk altijd gestraft.' 

 

Tekst: Patrick Van Looveren voor Vakbeweging

Visie Nieuwsbrief inschrijven

Blijf op de hoogte via onze nieuwsbrief!

Aanbevolen

Regering schrapt in gelijkstelling landingsbanen ondanks...

Net voor het jaarlijkse zomerreces schrapte de arizonaregering in het aantal gelijkgestelde periodes voor het pensioen voor werknemers....
   12 augustus 2026

Europse award voor Limburgse aanpak ter preventie van...

Onesto heeft samen met zijn partners een Europese award gewonnen voor een vernieuwende aanpak die gezinnen helpt om een woning niet alleen te kopen,...
 Limburg  26 juli 2026

Helft werknemers gebruikt volledig mobiliteitsbudget voor...

Bijna een op de twee werknemers met een mobiliteitsbudget gebruikt dat volledig voor de afbetaling van hun woonst of hun huur. Dat blijkt uit een...
   09 juli 2026

Monitoringcomité bevestigt: begrotingstekort loopt verder...

Het Monitoringcomité verwacht dat de begroting de komende jaren nog verder zal ontsporen dan tot nu toe geschat. Uit het meest recente rapport...
   07 juli 2026