Vriendschap
‘Aan wie op school zit, zou ik zeggen: geniet! Ik ben halverwege de humaniora overgestapt naar het kunstonderwijs. Ik pendelde met trein en bus. De vrienden van mijn vorige school bleef ik zien, elke dag hingen we samen een halfuurtje rond in het station. Het leven is nog klein en geborgen op dat moment. Je leert met mensen omgaan, sluit vriendschappen. Dat maakt het huiswerk, de stress en het vroege opstaan goed.’
Muziek
‘Er is weinig aandacht voor muzikale opvoeding. Voor mij was dat het vak dat ik graag deed, het uur waarin ik me gezien voelde. Kunst stelt ons beeld van de realiteit in vraag, daagt je uit om de werkelijkheid zoals je die voorgeschoteld wordt niet zomaar te accepteren. Klassieke muziek zet voor mij alle deuren open en verbindt mij met iets groters. Ik kan ervan genieten om Schuberts Winterreise veel te hard op te zetten en in de zetel de storm over mij te laten razen.’
Samen
‘Ik woon in een klein huisje in een beluik in Gent. Mijn buren verdragen goed de basgitaar en cello, sinds kort nemen ze er ook een viool bij. De gemeenschappelijke binnentuin is een ontmoetingsplek. In de winter vind ik niet altijd de moed om uit huis te komen. Maar afzondering is ook belangrijk. Muziek maak ik vaak alleen – mijn plaat is mij, mij, mij – maar ik sta ook open voor samenwerking, al laat ik daar anderen liever het initiatief in nemen. Een goeie wisselwerking kan me doen groeien.’
Troost
‘Ik heb vaak met mijn ouders om de tafel gezeten toen ik het niet meer zag zitten. Ik kon mezelf niet motiveren op de universiteit. Dan zeiden ze: ‘Het leven is lastig en dan ga je dood.’ Ik vond hun advies brol, maar tijd heeft me geleerd dat ik het beste moet maken van het leven. De dingen gaan nu makkelijker. Ik probeer niet te veel te verwachten, leef met het devies dat niets moet, alles mag. Ik ben niet gauw teleurgesteld. Andere mensen teleurstellen vind ik moeilijk. Als vrienden troost zoeken bij me, heb ik het gevoel dat ik tekortschiet. Mensen komen me wel eens vertellen dat ze troost vinden in mijn muziek.’
Respect
‘Ik ben me bewust van wat er rond me gebeurt. Geweld en extremisme in de stad choqueren me. Er is ook veel hypocrisie. Ik had verwacht dat mensen na corona meer begrip zouden hebben voor elkaar, maar blijkt niet het geval. Doen wat nodig is voor het klimaat lukt ons ook nog niet. Uiteindelijk zullen we ons gedrag moeten aanpassen, als we niet willen dat de tikkende tijdbom ontploft.’
