Ondanks het verdriet was er eveneens schoonheid in de weken voor en na haar overlijden: de zorgzaamheid van de vele lieve verpleegkundigen, het engagement van vrijwilligers van de organisatie Ambulance Wens die haar nog een mooi moment bezorgden en ons een prachtige herinnering om te koesteren. Maar ook de woorden van troost van familie, vrienden en (ex)-collega’s waren hartverwarmend en verbindend.
Mijn respect voor verplegend personeel is alleen maar toegenomen. Zij zijn voor mij de echte helden en heldinnen van de zorg.
Helaas horen we dat vandaag, in tegenstelling tot tijdens de COVID-19-pandemie, veel te weinig. Geconfronteerd met ziekte en ziekenhuisopname, besefte ik dat we in België grote geluksvogels zijn met onze kwaliteitsvolle gezondheidszorg en dat we erover moeten waken dat die betaalbaar en toegankelijk blijft.
Valencia
Enkele weken later, toonde de natuur opnieuw haar verwoestende kracht. Ditmaal niet in mijn persoonlijke leven. Met verbijstering keken we naar de brute natuurkracht in de buurt van Valencia, met een zware menselijke en materiële tol. Het zoveelste signaal dat we niet goed bezig zijn om de klimaatverandering een halt toe te roepen.
Voor mij is het onbegrijpelijk dat gebeurtenissen zoals die, waarvan de frequentie enkel toeneemt, nog steeds geen alarmbellen doen afgaan bij meer mensen en dat politici koppig blijven als ezels en de kop in het zand steken als struisvogels.
2024 blijkt het warmste jaar ooit, dat betekent dat we het doel om de opwarming te beperken tot 1,5 graden Celsius al niet meer kunnen halen. Waarom slagen noch de media, noch politici erin om de urgentie duidelijk te maken en er vervolgens iets aan te doen?
De aantrekkingskracht van de bossen
Voor de problemen van onze planeet kunnen we helaas geen externe zondebok aanduiden. We zijn als menselijke soort zelf de schuldigen. Misschien is het daarom minder populair bij politici, die zelden verlegen zitten om een zondebok, en met succes. Met Trump op post in de Verenigde Staten wordt de wereld nog wat onveiliger.
Wandelend langs een kabbelende rivier verbond de natuur mensen ongeacht hun politieke voorkeuren.
Voor ons en voor de generaties na ons. Zijn mantra ‘Drill, baby, drill’ en de aanstelling van Chris Wright, topman van frackingbedrijf Liberty Energy, als minister van Energie, strooiden zout in de wonde.
Toch wil ik hoopvol blijven. De natuur neemt niet alleen, ze geeft ook. In de eerste plaats leven. Dat ondervond ik toen ik zelf moeder werd. En ook in kleinere dingen geeft de natuur en verbindt ze. Dat bedacht ik me toen we met ons gezin tijdens een mistig weekend afzakten naar de Hoge Venen, toevallig of niet in een huisje van mijn toenmalige vroedvrouw.
Er gaat een grote aantrekkingskracht uit van de bossen en vennen. Ik zag er mensen van alle leeftijden, hoorde verschillende talen, zag auto’s uit verschillende landen. Allemaal hadden ze één ding gemeen, ze waren daar om te genieten van de prachtige natuur.
Op dat moment, wandelend langs een kabbelende rivier, verbond de natuur mensen ongeacht hun politieke voorkeuren.
