Philippe werkte als verpleegkundige op de afdelingen revalidatie en acute neurologie en gastro-enterologie op de Serruyscampus en was daar afgevaardigde van ACV Openbare Diensten. We spraken ook met Jürgen Van Buren, logistiek medewerker distributie, en Kris Deroo, geriatrisch verpleegkundige, van het vroegere AZ Damiaan en beiden afgevaardigden van ACV Puls.
Kris Deroo
'Met de ACV-afgevaardigden vormden we van in het begin één sterk team.'
Één Oostends ziekenhuis
Het stadsbestuur wilde één Oostends ziekenhuis. Er waren er twee: AZ Damiaan, dat een privéziekenhuis (syndicaal opgevolgd door ACV Puls) is en AZ Sint-Jan, campus Serruys, dat deel uitmaakte van AZ Sint-Jan (hoofdcampus Brugge). AZ Sint-Jan is een openbaar ziekenhuis en dus opgevolgd door ACV Openbare Diensten. Voor de patiënten verandert er in eerste instantie niet zo veel. Op termijn zullen verschillende specialisaties wel centraliseren op één van de twee campussen, zoals dat nu al het geval is voor de materniteit en de pediatrie.
Moeizame weg
‘De gesprekken waren niet eenvoudig’, gaat Philippe verder. ‘AZ Sint-Jan was – zacht uitgedrukt – geen vragende partij om de Serruyscampus af te stoten. En voor ons als personeel was die privatisering ook geen aanlokkelijk vooruitzicht, dus hebben we aanvankelijk wel wat acties tegen die beslissing gevoerd. Maar we voelden al snel aan dat er geen bereidheid was om deze beslissing terug te draaien. Daarom hebben we bij het Oostendse stadsbestuur aangedrongen op onderhandelingen over het behoud van onze arbeidsvoorwaarden. Tegelijkertijd zochten we contact met de ACV Puls-collega’s bij AZ Damiaan.’
Philippe Stans
'De collega’s van het openbare ziekenhuis behouden grotendeels hun arbeidsvoorwaarden.'
Hetzelfde zeel
‘Dat was een goede beslissing’, pikt Kris in. ‘We hebben elkaar als ACV-afgevaardigden snel gevonden en trokken van in het begin aan hetzelfde zeel. Voor iedere onderhandelingsronde – en er zijn er veel geweest in die twee jaar – hebben we telkens eerst samen de violen gelijk gestemd. En met succes, men heeft ons niet uit elkaar gespeeld. We vormden een sterk team en zijn dat nu in het nieuwe ziekenhuis nog steeds.’
Behoud van statuut
‘Pas enkele dagen voor de defusiedatum was er een akkoord over de overdracht van arbeidsvoorwaarden’, gaat Philippe verder. ‘De onzekerheid voor het personeel heeft dus lang geduurd. Zeker bij de collega’s van de campus Serruys was er een vrees om het gunstiger personeelsstatuut te verliezen. Maar zij kunnen – ondanks de soms grote verschillen – grotendeels hun arbeidsvoorwaarden behouden. Ook de collega’s van AZ Damiaan kunnen, als ze dat willen, hun oude statuut behouden.’
Jürgen pikt in: ‘We betwijfelen wel of ze dat zullen doen, want we hebben in vergelijking met de voorwaarden van het vroegere AZ Damiaan toch serieuze stappen vooruit gezet met het nieuwe statuut binnen AZ Oostende.’
Jürgen Van Buren
'De collega’s van AZ Damiaan krijgen meer verlof, hogere maaltijdcheques, een betere hospitalisatieverzekering en mogelijkheid tot fietslease.'
Interessantere voorwaarden
‘We hebben de kloof in loon- en arbeidsvoorwaarden tussen AZ Sint-Jan en AZ Damiaan proberen te dichten: de werknemers van het oude AZ Damiaan gaan erop vooruit met een dag extra verlof, een hoger bedrag aan maaltijdcheques, een fietsleaseplan en een betere hospitalisatieverzekering. We hebben met het ACV door goed samen te werken het onderste uit de kan kunnen halen’, zegt Jürgen.
Nieuw verhaal
‘Het is wat wennen nu met de nieuwe werking, collega’s die uit twee totaal verschillende ziekenhuizen komen, maar er is veel wederzijds begrip. Geef het nog een half tot één jaar en dan zijn ook de ‘kinderziektes’ van de fusie eruit. We hebben met de ACV-afgevaardigden onze collega’s ondersteund en geholpen waar mogelijk en zullen dat blijven doen. Er volgen ongetwijfeld nog uitdagende periodes’, besluit Kris.
Tekst Jeroen Pollet
