Harde cijfers
Wat vooral blijft hangen, is zijn vergelijking met de oorlog. ‘Verkeer is criminaliteit, verkeer is oorlog’, wordt meermaals herhaald. ‘Wist je dat er tijdens de Tweede Wereldoorlog evenveel Belgische slachtoffers waren als verkeersslachtoffers in vijftig jaar tijd?’ 80 000 doden; 3,4 miljoen gekwetsten; 80 % daarvan heeft blijvend last.
Onveiligheid en snelheidsduivels
Niet enkel objectieve, maar ook subjectieve onveiligheid duidt snelheid aan als de grootste oorzaak. Mensen die verkeer als een dreiging zien, geven overdreven snelheid en agressief rijgedrag aan als de oorzaken.
Voor het objectieve onveiligheidsgevoel grijpt Peter D’Hondt opnieuw naar cijfermateriaal waarmee hij poogt de ogen te openen. Aan de zaal is duidelijk dat hij erin slaagt.
- 30 km/u = mortaliteitsgraad 5 %
- 50 km/u = mortaliteitsgraad 45 %
- 65 km/u = mortaliteitsgraad 85 %
Solidariteit onder druk
‘Het doel van verkeersregels is dat iedereen correct, vlot, veilig én op tijd op de bestemming raakt.’ Wie zich er niet aan houdt, is niet solidair. En die solidariteit staat in het verkeer nu net het meest onder druk. ‘Van zodra iemand in de auto zit, komt de egocentrische kant boven. Want de problemen bevinden zich achter en voor de wagen, maar zeker niet in de wagen zelf.’
Preventie
Waarom zijn vonnissen zo hard zijn? ‘Een bezoek aan de rechtbank kan geen walk in the park zijn.’ Mensen moeten weten dat als ze voor de rechter verschijnen, ze de gevolgen van hun acties moeten dragen. Geen: ‘Oh, dat betaal ik wel en dan ben ik ervan af.’
‘Toch komt er een resem processen aan te pas voordat ik een vonnis uitspreek’, zegt de politierechter. ‘Ik vraag me elke keer af: voel ik mij er goed bij als ik die persoon laat aanhouden of niet?’ En zo maakt de man duidelijk dat hij geen plezier haalt uit het geven van zware straffen.
Tekst Kathy Holbrouck
