Het lerarentekort is een probleem dat al enkele jaren aansleept, maar door de coronacrisis is het in een stroomversnelling terechtgekomen. Aan het einde van het schooljaar lijkt de balans op veel plaatsen alvast gitzwart. Leerlingen die meer studie dan les hebben gehad zijn zeker voor taalvakken meer de regel dan de uitzondering.
Wiskundeleerkracht Michelle getuigt over de situatie in haar middelbare school. ‘Bij ons komt het lerarentekort het meest tot uiting bij Frans. Doordat er enkele vaste krachten uitgevallen zijn vorig jaar, zijn er aan het begin van het schooljaar enkele interimleerkrachten aan de slag gegaan. Maar die hielden het bijna allemaal al snel voor bekeken. Zo zijn er enkele derdejaars die al vijf verschillende leerkrachten voor dat vak gehad hebben. Daardoor hadden zij ook slechts af en toe les. Zij zullen die achterstand het komende jaar moeten inhalen. Als er tegen dan een duurzame oplossing gevonden is tenminste.’
Onvoorbereid
Michelle ziet al langer de tendens dat heel wat beginnende leerkrachten snel de handdoek in de ring gooien. ‘Daar zit de opleiding voor iets tussen. Zeker bij zijinstromers. Vaak weten ze niet wat het beroep van leerkracht inhoudt en hebben ze op voorhand een te rooskleurig beeld. Zo waren veel tijdelijke leerkrachten niet voldoende voorbereid waardoor ze de handdoek al snel in de ring gooiden.’
‘Nu komen bovenop onze eigenlijk taak, het lesgeven, nog een boel andere zaken. Zaken als onder andere toezicht houden en alle administratie maken het extra zwaar. Als we ons alleen nog zouden kunnen focussen op onze lessen en voorbereidingen, dan zou dat al een hele vooruitgang zijn. De directie valt hierin niets te verwijten. Ook voor hen is het niet gemakkelijk om het allemaal bol te werken. Zij gaan mee op zoek naar creatieve oplossingen voor de problemen die zich stellen, maar door het falende politieke beleid kunnen zij ook niet voor duurzame oplossingen zorgen.’
