In 2019 waren in ons land 66 835 mensen aan de slag als seizoenarbeider, terwijl dat in 2001 nog minder dan de helft was. Toch vind je in de land- en tuinbouwbedrijven nog amper Belgische seizoenwerkers. ‘Velen komen uit Polen, Roemenië, Bulgarije en Portugal. Deze zeer kwetsbare mensen worden tewerkgesteld tegen een onleefbaar minimumloon. In de fruitteelt verdient een seizoenarbeider slechts 9,69 euro bruto per uur. Daarnaast levert deze tewerkstelling geen vakantiegeld en dus ook geen vakantiedagen op. Dat is wellicht een van de redenen waarom nog maar weinig Belgen interesse tonen’, klinkt het bij Pia Stalpaert van ACV Voeding en Diensten.
In het sectoraal akkoord 2021-2022 kwamen werkgevers en vakbonden overeen om het uurloon van seizoenarbeiders op te trekken tot het niveau van reguliere, vaste werknemers. In de fruitteelt gaat het bijvoorbeeld om een verschil van 1,49 euro per uur. ‘Dat moet seizoenarbeid aantrekkelijker maken. De werkgevers willen daarvoor wel een compensatie van de overheid, want hun winstmarges zijn vaak te laag of zelfs onbestaande. Daarom zijn wij nu aan het onderhandelen met de betrokken kabinetten, zodat de situatie zowel voor werknemers als werkgevers verbetert.’
Voor de expo Our invisible hands gingen zestien kunstenaars zelf als seizoensarbeider aan de slag. Onder hen Ciel Grommen, die in twee fruitgaarden werkte en erin slaagde het vertrouwen van plukkers te winnen. ‘Het gaat vaak om mensen die in hun thuisland geen werk vinden en hier drie maanden proberen te werken en te sparen, of om Belgen die het water aan de lippen staat en bijklussen.’
~ Meer info over de tentoonstelling www.z33.be
