Woord
‘Mijn droom was vroeger om acteur te worden. Als elfjarige speelde ik de hoofdrol in Eric of het kleine insectenboek. Tegelijk experimenteerde ik als twaalfjarige met cassettebandjes en maakte ik radioprogramma’s vanuit mijn kamer. Dat is trouwens het mooie van sociale media: je kunt nu heel makkelijk de wereld bereiken vanop kanalen als TikTok of YouTube. Radiomaker of acteur ben ik uiteindelijk nooit geworden, maar woord en verhaal bleven een rode draad.’
Twijfel
‘Tijd nemen om dieper te graven is voor mij heel belangrijk. Niet makkelijk, want de werkdruk neemt toe. Soms moet je vrij snel duiding kunnen geven, maar ik probeer altijd ruimte te laten voor twijfel. Zeker in tijden van AI is dat cruciaal. Wat zie ik hier? Wat hoor ik hier? Klopt het wel allemaal? Door die kritische bril blijf ik kijken. Tegelijk wil ik niet dat het mij verlamt en dat ik aan alles ga twijfelen. Dat is soms zoeken.’
Check
‘Vijftien jaar geleden besliste ik om me te verdiepen in sociale media. We gingen dat eens wat volgen. Vandaag zijn die platformen uitgegroeid tot een monsterdomein. Razend boeiend vind ik het. Het tempo is bijna niet bij te houden. In 2022 zei ik nog: We zitten op een hoogtepunt van desinformatie. Dat was drie maanden voordat ChatGPT werd gelanceerd.’
‘Tegelijk voel je het wantrouwen bij mensen groeien. Ik voel dat zelf ook. 85 procent van de mensen zegt fake niet meer van echt te kunnen onderscheiden. Daarin kan de openbare omroep een rol spelen. De checkweken zijn daar een perfect voorbeeld van. We willen mensen handvaten aanreiken om zich te wapenen tegen desinformatie.’
Brussel
‘Al 25 jaar geeft Brussel mij zoveel: mijn kinderen, partner, mijn werk. Mijn hele leven speelt zich hier af. De Brusselse mindset, de kleine straatjes, de fenomenale parken. De ruwheid van de stad die zowel positief als negatief kan zijn. Het dorpsgevoel dat hier heerst.’
‘Tegelijk kun je je tanden stukbijten op deze stad en zijn er problemen die je niet kan ontkennen: mobiliteit, vuilnis, geluidsoverlast van dalende vliegtuigen. Dat weegt en leidt tot stress bij heel veel mensen. Ook bij ons, met kleine kinderen. Brussel is een enorm veerkrachtige stad, maar je moet op haar golven kunnen meesurfen. En die zijn soms woelig, soms kalm.’
Hardlopen
‘Wat ik doe als ik offline ben? Slapen, met twee jonge kindjes. En hardlopen. Ik loop naar mijn werk, tijdens de middagpauze, naar de pluktuin. Het is een manier om me te verplaatsen in de stad. Of ik ga trailrunnen in het bos. Gemiddeld loop ik zo’n 50 kilometer per week. Ik richtte enkele jaren geleden ook een loopgroepje op in Brussel. Voor mij is dat een mentale reset, zoals een stofzuiger om vermoeidheid weg te krijgen. Om mijn gedachten te ordenen en mijn hoofd leeg te maken. Als journalist ben je voortdurend bezig: telefoontjes, research, mails beantwoorden, WhatsAppjes. Dan snak ik naar dat moment dat alles stilvalt.’
