Stadscoördinator Brussel beweging.net Tijs De Geyndt
Juni 2024: verkiezingen, midden februari 2026: een regering. Politieke stratego for dummies gebaseerd op persoonlijke vetes en ambities maakte dat het over personen en partijen ging maar niet over Brussel zelf. De reactie van de Brusselaars zelf kwam matig op gang maar creëerde uiteindelijk een belangrijk momentum. Onder de noemer Respect Brussels vonden burgers, het sociaal middenveld, middenstand en bedrijven elkaar in hun liefde en passie voor Brussel en een oprechte verontwaardiging over het gebrek daaraan bij hun verkozenen. Laat ons die rol niet lossen en de uitdagingen samen aangaan.
Rauw en echt
Als mensen me vragen waarom ik “in godsnaam” in Brussel wil wonen dan antwoord ik dat het nog steeds de stad is die het meest authentiek en puur aanvoelt. Alle rauwe schoonheid en lelijkheid waartoe de mens in staat is, samengegooid op een paar vierkante kilometer. Een stad even rijk aan tegenstellingen als de mens zelf. Ze daagt uit en dwingt om de realiteit onder ogen te komen. Om te zien hoe politiek keuzes niet zonder maatschappelijke gevolgen blijven. Brussel is het afvoerputje van systemische ongelijkheid waarvoor je op andere plekken nog de ogen kan sluiten, maar niet in Brussel. Hier komt de ongelijkheid snoeihard binnen.
Sociale en culturele organisaties hebben nog meer vindingrijkheid moeten aanspreken om Brussel overeind te houden tijdens het gênante schouwspel van de niet-regeringsvorming. De institutionele lasagne, die alle evenwichten in Brussel moest laten werken, kraakt onder zijn overgewicht. Terwijl het wantrouwen groeit en iedereen zijn muurtje wat hoger metst om zich achter te verschuilen met zijn eigen grote gelijk ontrafelde het sociaal weefsel verder. Respect Brussels heeft dat muurtje weten slopen. Ze bracht voor het eerst álle democratische partijen samen rond de tafel, nauwelijks 2 weken later staat er nu toch een regering op. Het begin van herstel van hoop en fierheid dat onze politici zichzelf weten te overstijgen en samen vooruit willen kijken.
Gebrek aan afstemming, niet aan aanbod
Daar zijn we blij om. Het lijkt, op het eerste zicht, ook een evenwichtig akkoord. Waarbij de leefbaarheid voorop wordt gezet en geen kille besparingslogica overheerst die het garanderen van menselijke waardigheid louter ziet als een kostenpost in een Excel tabel. Maar die constructief, wat een verademing, wil gaan herbekijken hóe we dat samen kunnen doen. Vanuit mijn rol voor Beweging.net heb ik een degelijk overzicht over het aanbod aan diensten, projecten en initiatieven in Brussel. Een dooddoener die ik minstens 1 keer per week bovenhaal in overlegmomenten is dat er geen gebrek aan aanbod is in Brussel maar wel een gebrek aan afstemming. Daar ligt echte impact en dus winst te rapen.
Daarom de oproep: laat het vooral terug over Brussel gaan. Laat ons die waardevolle link verder versterken: burgers, sociale organisaties, ondernemers en beleidsmakers hebben vanuit hun passie en fierheid elk hun rol te spelen.
De politiek heeft er alle belang bij om het vertrouwen te herstellen bij de Brusselaars, al is het maar omdat die gedragenheid een recept voor electoraal succes is. Wie is beter geplaatst om die verbindende rol op te nemen dan de burgercollectieven en organisaties die met hun voeten geworteld staan in de wijk? Efficiëntie is een toverwoord in budgettair uitdagende tijden, daar zijn we het volledig over eens. Daarom moet het talent dat vandaag al aanwezig is en zich alle dagen smijt ten volle benut worden. Blijf in actieve dialoog doorheen de legislatuur, ontwikkel en implementeer samen beleid. Dat voelt onwennig in een wereld waar wantrouwen nooit zo welig tierde, maar is Brussel niet het heerlijke buitenbeentje dat lekker contrair doet?
Geen beter moment dan nu. Beste politici, u weet ons te vinden.
