Noodzaak
Uit cijfers van de Nationale Arbeidsraad blijkt dat het aantal flexi-jobbers de laatste vijf jaar meer dan verdubbeld is: van 47.000 tot 108.000 Belgen. Niet enkel werknemers maar ook steeds meer gepensioneerden vinden de weg naar het flexwerken. ‘Niet alle gepensioneerden nemen een flexi-job omdat ze niet rondkomen met hun pensioen’, zegt Wesley. ‘Toch is het aantal gepensioneerden dat dit uit pure noodzaak doet niet te onderschatten. Het wettelijk pensioen in België is laag in vergelijking met onze buurlanden. Bovendien is België een duur land.’
Designer bag
Te duur voor velen, zo blijkt want ook bij heel veel werknemers zijn de flexi-jobs populair. ‘Dat we allemaal boven onze stand leven, zoals minister Peeters destijds beweerde, is onzin. Ja, bij sommigen zal dit extra inkomen gespendeerd worden aan een luxueuzere reis maar niet iedereen die bijverdient, gaat drie keer per jaar op vakantie of verzamelt designer bags. Heel wat werknemers worstelen met hun facturen en zoeken naar een oplossing. De flexi-jobs lijken in te spelen op dit probleem’, stelt Wesley vast.
Geschenk
Onbeperkt en onbelast bijverdienen is voor velen een geschenk uit de hemel maar we staan te weinig stil bij de maatschappelijke gevolgen. ‘We normaliseren zaken die niet normaal zijn. Dat je moet bijverdienen om rond te komen, is fout. Iemand die uit gaat werken of zijn hele leven heeft gewerkt, zou in zijn onderhoud moeten kunnen voorzien met ruimte voor vrije tijd’, meent Wesley.
Taboe
Ook die vrije tijd komt trouwens onder druk te staan door al dat bijklussen. ‘Tijd met je gezin doorbrengen, een sociaal leven hebben, een hobby uitoefenen, luieren … het lijkt bijna een taboe te zijn. Je moet constant nuttig bezig zijn en jezelf voorbijlopen van job naar job. En dan zijn we verbaasd dat steeds meer mensen er onderdoor gaan.’
Miljarden
Het mentaal welbevinden gaat er dan ook op achteruit terwijl het gebruik van psychofarmaca toeneemt. Ook het werkverlet omwille van psychische problemen zit in de lift. Hoe onze sociale zekerheid dit alles moet blijven betalen? ‘Door flexi-jobs en aanverwante systemen loopt deze elk jaar miljarden euro's mis omdat werknemers en werkgevers minder of geen bijdragen moeten betalen. Uiteindelijk zal de rekening op deze of gene wijze gepresenteerd worden’, aldus Wesley.
Team
Volgens Wesley moeten ook de werkgevers niet in de handen wrijven. ‘Goedkope werknemers die flexibel inzetbaar zijn, klinkt als muziek in de oren. Flexi-jobs lijken bijna de oplossing voor elk arbeidsmarktprobleem. Maar hoe betrokken is een werknemer die één dag per week bij je komt werken? Op hoeveel loyauteit kan je als werkgever rekenen voor een paar uurtjes loon zonder verdere voordelen? Welk team staat achter je als de helft van dat team ook nog elders werkt? Wat als al die flexi-jobbers gaan flexi-hoppen? Als werkgevers nu al klagen dat ze moeite hebben om werknemers vast te houden, dan gaat dat er in de toekomst zeker niet beter op worden’, vreest Wesley.
Fundamenten
Reden genoeg dus waarom het ACV pleit voor vaste jobs met goede loon- en arbeidsvoorwaarden. 'Dat is niet omdat we niet mee zijn met de tijd maar wel omdat we dagelijks horen en zien hoe doorheen de tijd de fundamenten van onze samenleving en werkvloer worden uitgesleten. Alles heeft een stevige basis nodig wil je erop kunnen bouwen. De waan van de dag biedt geen duurzame oplossingen, niet voor de werknemer, niet voor de werkgever en zeker niet voor de samenleving', aldus Wesley.
> Meer info over flexi-jobs op www.hetacv.be/flexi-jobs.
Tekst Vicky Jans
