Ik zag de foto op het internet. En kan het beeld maar niet van me afschudden. Het zegt in een oogopslag dan ook zo veel. Over de conservatieve Britse rechtse regeringen die sedert de passage van Thatcher de sociale zekerheid in Engeland kapot gemaakt hebben. Wie via de NHS, de gezondheidstak van de Britse sociale zekerheid, een beroep wil doen op een tandarts kan het simpelweg schudden. Tandartspraktijken weigeren die patiënten in 83 procent van de gevallen. Dure privépraktijken zijn het onbetaalbare en dus onbereikbare alternatief voor veel mensen.
Het doet beseffen hoe belangrijk een stevige sociale zekerheid is. En hoe sterk we die in eigen land moeten koesteren. En nog versterken.
Het beeld roept ook andere gedachten op. In Vlaanderen hebben steeds meer mensen moeite om een tandarts of huisdokter te vinden. Veel praktijken hanteren een patiëntenstop omdat de vraag te groot en het aanbod te klein is. Die schaarste aan werkers stel je ook in heel veel andere sectoren vast. Van het onderwijs, over de industrie tot de kleine bouwaannemers: iedereen is koortsachtig op zoek naar medewerkers. Als we niet opletten wordt de lijst van knelpuntberoepen langer dan de lijst zonder knelpunten.
We moeten over deze situatie echt goed nadenken. Waarom zijn het knelpuntberoepen? Welke sectoren zijn van cruciaal belang en hoe gaan we zorgen dat daarin voldoende mensen werken? Eén pasklare oplossing is er jammer genoeg niet. Maar er zijn wel een paar voor de hand liggende remedies.
Maak bepaalde beroepen aantrekkelijker. Door bijvoorbeeld oog te hebben voor de arbeidsomstandigheden en betere lonen. Maak dat minder mensen langdurig ziek worden door te zwaar werk en door te hoge werkdruk. Want 500.000 langdurig zieken, dat is echt niet uit te leggen. Zorg dat meer mensen aan het werk geraken. Want oudere werkzoekenden, mensen met een migratieachtergrond, mensen met een arbeidshandicap, ze vangen nog te vaak bot bij sollicitaties. En zet massaal in op opleiding, zodat we geen enkel talent, jong of oud, verliezen. Want dat kunnen we ons echt niet langer permitteren.
Ann Vermorgen - ACV-voorzitter
