We weten ondertussen dat de periode waarin je recht hebt op een werkloosheidsuitkering beperkt wordt in de tijd. Maar hoe zat dit ook alweer?
In de nieuwe wetgeving staan er eigenlijk twee belangrijke dingen. Het recht op een werkloosheidsuitkering wordt beperkt tot 12 maanden, met een beperkte mogelijkheid tot verlenging tot 24 maanden, en er zijn overgangsmaatregelen uitgewerkt voor mensen die nu al lang werkzoekende zijn. Als reden voor deze nieuwe wetgeving wordt aangehaald dat dit ervoor zou zorgen dat een groot deel van de groep langdurig werklozen opnieuw aan het werk zou gaan. Dat is echter enkel een veronderstelling. Het is totaal niet wetenschappelijk bewezen dat dat ook zo zal zijn.
Hoe kan je dat verklaren en wat betekent dit in de praktijk?
Een groot deel van de mensen die vandaag al langere tijd een werkloosheidsuitkering ontvangen, hebben een grote afstand tot de arbeidsmarkt. Bijvoorbeeld door leeftijd, medische problemen, taalachterstand ... Vaak hebben ze al verschillende trajecten doorlopen, maar lukt het niet om een gepaste job te vinden. Eigenlijk zouden deze mensen vooral gebaat zijn met een tewerkstelling in de sociale economie, maar daar zijn onvoldoende plaatsen vrij.
Wat het resultaat dan zal worden? Ik vrees vooral dat veel meer mensen zullen terechtkomen in armoede. Ja, er kan bijvoorbeeld wel een aanvraag ingediend worden voor een leefloon, maar dat wil niet zeggen dat iedereen ook effectief recht op een leefloon zal hebben. Deze groep zal van de ene dag op de andere zonder inkomen vallen.
'Ik vrees vooral dat veel meer mensen zullen terechtkomen in armoede'
Hen raden we aan om toch ook nog eens verder te informeren of ze geen andere vormen van ondersteuning kunnen krijgen, zoals bijvoorbeeld een stookoliepremie of budgetbegeleiding. Maar dat is allemaal heel beperkt en lost fundamenteel niets op. Mensen met een medische problematiek informeren dan weer best bij hun ziekenfonds of ze geen recht hebben op een ziekte-uitkering.
Vergeet ook niet dat je als werkzoekende nog steeds begeleiding kan krijgen van VDAB. Ook zonder dat je een werkloosheidskering ontvangt kan je bij hen terecht.
Wat zal het ACV doen om haar leden die hun recht op werkloosheidsuitkering verliezen te ondersteunen?
In eerste instantie willen we er vooral voor zorgen dat deze leden goed geïnformeerd zijn. Dat ze goed op de hoogte zijn van hun rechten en plichten en welke eventuele stappen naar ondersteuning ze kunnen zetten. We organiseren daarom verschillende infosessies en werken ook samen met de OCMW’s van onze regio.
De eerste infosessies zijn ondertussen doorgegaan en de verhalen die we daar horen blijken vooral een pijnlijke bevestiging van wat wij als vakbond reeds vermoedden. Voor de meesten is het een echte mokerslag. Ze zijn in de voorbije jaren wél actief geweest, ze hebben wél inspanningen gedaan. Ze willen werken en velen werken ook effectief, maar dan helaas in statuten die niet meetellen voor de sociale zekerheid. Keer op keer worden ze door de politiek weggezet als profiteurs, terwijl ze helemaal niet profiteren, maar telkens weer geconfronteerd worden met tegenslagen en/of drempels.
'Wij gaan ons blijven verzetten tegen deze asociale maatregel'
Daarnaast gaan wij ons blijven verzetten tegen deze asociale maatregel. Samen met de andere vakbonden stappen we daarvoor naar het Grondwettelijk Hof. Leden die vermoeden dat ze onterecht hun recht op werkloosheid verliezen, bijvoorbeeld door een verkeerde berekening, gaan we individueel ondersteunen om dit te proberen recht te zetten.
We zien het als onze taak om via onder meer het verzamelen van getuigenissen de echte impact van de maatregelen te tonen en zo het stigma dat op langdurige werkloosheid kleeft te doorbreken.
Wat is jullie boodschap aan leden die zich machteloos voelen?
Naast onze inspanningen om ons te verzetten tegen de beperking van de werkloosheid in de tijd, kan je als lid steeds bij ons terecht voor juridische bijstand, advies rond je huidige en toekomstige rechten, advies bij het starten van een nieuwe job, het opvolgen van de regelgeving ...
Het ACV laat jullie niet in de steek.
Tekst Judith Deryckere
