Het zou eigenlijk ook niet slecht zijn als politici terug naar de schoolbanken van het echte leven zouden trekken. Want de voorbije zomer kregen we opnieuw een fraai staaltje wereldvreemdheid te zien. Heel veel mensen lopen het risico om door de invoering van de pensioenmalus later fors op hun pensioen te moeten inleveren. Zeker vrouwen, die doorheen hun loopbaan vaak minder betaald, maar daarom niet minder belangrijk, werk hebben verricht, zullen die malus voelen. En het verleden kun je niet meer veranderen, als je dat al zou willen.
Een ander staaltje van ondoordacht beslissen: nieuwe nachtwerkers in de e-commerce zullen veel minder verdienen voor dat nachtwerk, tot
honderden euro’s per maand minder. Is dat de manier waarop we dat harde werk met zware gevolgen voor de gezondheid en gezinsleven willen honoreren? En hoe zullen bedrijven nog mensen vinden om ’s nachts te werken?
Veel politieke beslissingen worden genomen na een uitputtende marathonvergadering en vaak op basis van wat lobbygroepen influisteren om er zo voor zichzelf een slaatje uit te slaan. Waarna politici het zo proberen te verpakken dat dit de beste keuzes zijn voor gewone mensen en dat het trouwens niet anders kan. Maar wie wordt beter van dat goedkoop nachtwerk denkt u? Niet de mensen die hun nachtrust spenderen aan het klaarmaken van pakjes, alleen de bazen van dat magazijn doen er hun voordeel mee. Wie zal al de besparingen
in de pensioenen voelen? Alvast en zeker de leerkrachten van wie we allemaal zoveel verwachten. Wie zal door het zomerakkoord nog harder en flexibeler moeten werken, tot het moment dat ze kraken? De loopbaan van de kinderen die nu nog in de klas zitten zal later heel zwaar op hen wegen.
Het goede nieuws: een tweede zit voor de regering is nog mogelijk. Want het zomerakkoord is nog niet goedgekeurd in het parlement. Op
een aantal punten heeft het vakbondsprotest zelfs al tot bij sturingen geleid. Ze krabbelden al wat terug op hun plannen voor het nachtwerk, de drastische ingrepen in de gelij kstellingen voor pensioen werden al wat bij gevijld, de index voor zorgpersoneel werd gered, voor landingsbanen komt er nu waarschijnlijk toch een oplossing. Maar we zullen de regering met heel veel mensen nog duidelijker moeten maken dat het op heel punten anders kan én anders moet.
Ik verwacht u op de grote loopbaanmars op 14 oktober!
Ann Vermorgen - voorzitter Ann Vermorgen
