‘Bedrijven trekken eerst hun prijzen sterk op en willen nu de consument nog een tweede keer doen betalen door een indexaanpassing over te slaan. De huidige hoge inflatie wordt veroorzaakt door de hoge energieprijzen. Een indexsprong pakt dit probleem niet aan, maar legt enkel de volledige rekening bij de consument. Een consument die nu al de knip op de beugel moet houden, met alle gevolgen van dien voor de economie’, klinkt het bij de vakbond.
Voor het ACV moet het probleem van de hoge inflatie bij de wortel aangepakt worden. Zij schuiven een loskoppeling van de gas- en elektriciteitsprijs, de instelling van een prijsplafond, de energietransitie en een massieve renovatiegolf naar voren als echte oplossingen voor het probleem. ‘Werkgeversorganisaties die mee voor deze fundamentele oplossingen pleiten, vinden bondgenoten bij de vakbonden. Werkgeversorganisaties die enkel oog hebben voor snel eigenbelang en niet voor hun medewerkers zullen op een serieuze bec de gaz lopen.’
Laagste lonen zijn dupe
Gisteren nog berichtte Visie dat het vooral de hoogste lonen waren die de voorbije 20 jaar stegen, terwijl de laagste lonen achterbleven. Dat bleek uit een studie van Denktank Minerva. ‘Tot 2010 gingen alle lonen – laag en hoog – er met ongeveer tien procent op vooruit. De daaropvolgende tien jaar zijn de laagste lonen echter helemaal gestagneerd, terwijl de hogere lonen bleven stijgen’, legt onderzoeker Mathias Somers uit.
Volgens fiscaal expert van het ACV Erik Van Laecke gingen werknemers met een minimumloon er bruto zelfs op achteruit tussen 2015 en 2020. ‘Netto komt die persoon er gelukkig iets minder bekaaid vanaf, maar alleen dankzij ingrepen door de overheid, zoals de fiscale en sociale werkbonus en de korting op de RSZ-werkgeversbijdragen. Daarvan profiteerden ook de werkgevers, die over diezelfde periode zelfs ruim zes procent minder gingen betalen voor werknemers met een minimumloon. Terwijl het leven voor de werknemers wel steeds duurder werd.’
‘Het wordt hoog tijd dat de bedrijfswereld afstapt van het extreem kortetermijndenken. De voorbije jaren werden historisch hoge winsten geboekt, medewerkers gaven in zeer moeilijk omstandigheden het beste van zichzelf. Toch konden de lonen omwille van de loonnormwet, die door werkgeversorganisaties geschreven werd, niet stijgen. Nu opnieuw de rekening willen doorschuiven getuigt ofwel van bitter weinig voorzienigheid ofwel van blinde gulzigheid’, besluit het ACV.
