Viviane werkt al meer dan tien jaar in de voor- en naschoolse kinderopvang. Dat doet ze enkele uren per dag met behoud van haar werkloosheidsuitkering. Ze begon hiermee onder het PWA-stelsel dat in 2018 werd opgevolgd door wijk-werken om de drempel voor langdurig werklozen naar de reguliere arbeidsmarkt te verlagen.
Na een rugoperatie bleef Viviane voor 33 procent werkonbekwaam. ‘Ik heb nog enkele jaren gewerkt maar kreeg in 2008 mijn ontslag. Daarna werd het heel moeilijk om nog werk te vinden. Ik was heel blij dat ik kon instappen in het PWA-systeem bij de kinderopvang. Ik ben kinderverzorgster van opleiding en krijg er veel voldoening voor terug.’
Contractbreuk
Bij de hervorming van het PWA-stelsel naar wijk-werken beloofde de Vlaamse regering dat vroegere PWA-werknemers dit konden blijven doen tot aan hun pensioen. Door de beperking van de werkloosheid in de tijd, een federale maatregel, zullen deze kwetsbare mensen hun uitkering en werk verliezen.
Onaanvaardbare contractbreuk, volgens Stijn Gryp, nationaal secretaris van het ACV. ‘Er moet een alternatieve oplossing gevonden worden. We maken ons zorgen om die groep mensen want zij zullen niet ineens op de reguliere arbeidsmarkt terechtkunnen. Zij dreigen in de bestaansonzekerheid te worden geduwd. Terwijl ze nu belangrijk werk doen voor zichzelf en de hele samenleving.’
Bang voor de toekomst
Viviane is bang om in de armoede terecht te komen. ‘Ik ga elke dag met angst naar de brievenbus. Het is nu al moeilijk als alleenstaande. Met een leefloon weet ik niet hoe ik mijn rekeningen kan betalen. Ik heb ook niet voor die rug gekozen maar blijf er wel voor gestraft worden. Ik heb nooit geprofiteerd van mijn stempelgeld, ik heb daarvoor gewerkt.’
