Ik was blij en opgelucht om ’s ochtends wakker te worden met positief en historisch nieuws. Nooit was de mens zo ver in de ruimte geweest. Ik kan me iets voorstellen bij het gevoel dat de missieleden moeten gehad hebben. Het toont dat mens en technologie tot heel wat in staat zijn, ook in positieve zin.
Het contrast met de donkere zijde van technologie is groot.
Dat brengt ons naar Iran, Libanon, Gaza en het onnoemelijke leed, dat al te vaak ondergesneeuwd geraakt onder krantenkoppen over stijgende brandstofprijzen. Dat afhankelijkheid van fossiele brandstoffen een probleem is, wisten we ook al in de jaren zeventig. Helaas waren politici heel wat minder visionair dan Pink Floyd.
Nu zien we lijdzaam aan hoe we de speelbal zijn van een groter geopolitiek spel dat draait om olie, geld en macht. Hoeveel winst maken enkelen, ten koste van al dit leed?
Op de vlucht
Het aantal mensen op de vlucht als gevolg van de oorlogsvoering in het Midden-Oosten wordt geschat op 4,5 miljoen. Alleen al in Libanon zijn meer dan een miljoen mensen op de vlucht, vergeefs op zoek naar een veilige plaats om te schuilen van het aanhoudende Israëlische oorlogsgeweld. Voor zij die niet op de vlucht zijn, bestaat het dagelijkse leven uit constante angst en overleven.
Wat zou ik zelf doen in die situatie? Alles om mezelf en mijn gezin in veiligheid te brengen.
De goedgekeurde Europese terugkeerverordening laat onder meer toe om mensen op de vlucht tot twee jaar in detentie te houden, inclusief kinderen en niet-begeleide minderjarigen.
Terwijl de wereld in brand staat en massaal veel mensen op de vlucht zijn, staat het recht op veilige en menswaardige opvang voor vluchtelingen op de helling. Het ‘strengste migratiebeleid ooit’ zegeviert. Het Europese en Belgische beleid ontwikkelt zich immers weg van het recht op bescherming. We gaan zelfs praten met de Taliban, die recent nog slavernij legaliseerde, om de terugkeer van Afghanen te regelen.
De rechterlijke macht doet haar werk en fluit de minister terug, maar bevoegd minister Anneleen Van Bossuyt (N-VA) legt de uitspraken van de Raad van State en van het Grondwettelijk Hof ongegeneerd naast zich neer. De meerderheid zwijgt. Medewerkers van Fedasil uitten hun bezorgdheid over het gevoerde beleid en het negeren van de rechtspraak in een open brief, maar Van Bossuyt blijft overtuigd van haar grote gelijk.
Terugkeerhubs
Het Europees Parlement keurde eind maart de nieuwe terugkeerverordening goed. Bescherming van mensen op de vlucht wordt zo verder afgebouwd, afschrikking staat centraal. De verordening laat onder meer toe om mensen op de vlucht tot twee jaar in detentie te houden, inclusief kinderen en niet-begeleide minderjarigen. Het voorziet eveneens in de mogelijkheid tot deportatie naar ‘terugkeerhubs’ buiten de EU.
De EU laat met deze verordening haar dark side zien. Er is opvallend veel gelijkenis met het nochtans fel bekritiseerde migratiebeleid van Trump, waarbij migranten, inclusief kinderen, worden opgepakt en vaak zonder enige vorm van proces naar detentiecentra buiten de VS worden gebracht.
Op ons eigen continent bleef het ongemakkelijk stil. Breek de stilte, blijf je stem verheffen tegen onrecht, tegen onmenselijk beleid, tegen schendingen van internationaal recht en mensenrechten. Vecht tegen de donkere kant van het beleid.
