Intussen worden ingrijpende maatregelen voorbereid op federaal niveau, zoals de beperking van werkloosheidsuitkering in de tijd. ‘Al die mensen zullen aankloppen bij de OCMW’s, die nu al overbevraagd zijn en afhangen van gemeentelijke besturen die het aan mensen en middelen ontbreekt om die schok op te vangen’, duidt Celie Huybens van ACV-CSC Brussel.
Niemand zit aan tafel
‘De impact zal gigantisch zijn voor Brussel die via het Gewest instaat voor de invoering ervan. Maar er zit niemand mee aan tafel. Daardoor verdedigt niemand de noden, het lijkt alsof niemand ermee bezig is. Maar al die mensen die overboord gaan verdwijnen niet hé’, zegt directeur Liesbeth Driesen van vzw Groot Eiland. Dat is een organisatie die opleiding, werkervaring, jobcoaching en arbeidszorg biedt aan Brusselaars die ver van de arbeidsmarkt staan.
Voor veel Brusselaars die van de kar dreigen te vallen is de non-profitsector de enige link die ze hebben met de samenleving
Liesbeth Driesen, vzw Groot Eiland
Het Brussels middenveld is boos. Terwijl verkozenen veto’s formuleren en stratego spelen om hun politieke toekomst te verzekeren ziet het middenveld hoe de politieke verwaarlozing heel wat Brusselaars finaal kopje onder dreigt te duwen.
Talent verdwijnt
‘Brussel is een plek met veel tegenstellingen en extremen, de non-profit zorgt in Brussel voor de verbindingen tussen mensen. Voor veel Brusselaars die van de kar dreigen te vallen is dat de enige link die ze hebben met de samenleving’, vervolgt Driesen. ‘Die verbinding hangt aan een zijden draadje door de aanhoudende onzekerheid, het maakt ook dat medewerkers kiezen voor zekerheid in andere sectoren.’
Met hen vertrekt kennis en expertise die je niet zomaar vervangt. Als je hen al kan vervangen. ‘Wij durven een voltijds medewerker die is weggegaan voorlopig niet te vervangen, de middelen zijn onzeker na juni. Andere medewerkers steken een tandje bij maar dat wordt stilaan onhoudbaar’, zegt coördinator Bart Van de Ven van Buurthuis Anneessens. Ook hier zijn de meest kwetsbaren de grootste slachtoffers. ‘Middelen die na corona werden vrijgemaakt om de band te versterken met buurtbewoners die helemaal tussen de plooien waren gevallen leken vanzelfsprekend maar gaan nu op de schop omdat ze via het Gewest niet meer aan de gemeenten worden toebedeeld.’
Minder middelen, minder mensen, minder tijd, minder ruimte. Daar zijn onze jongeren de dupe van én uiteindelijk ook de buurt, de stad, onze hele samenleving
Liselotte Van Heukelom, JES
Ook bij JES, de stadsorganisatie die met jongeren werkt, is de ongerustheid groot. ‘Veel hervormingen die vanuit het Vlaams en federaal regeerakkoord op ons afkomen, bieden weinig hoop. Er is dringend nood aan daadkracht en goed beleid’, zegt Liselotte Van Heukelom. ‘Het is dweilen met de kraan open terwijl het water ons al aan de lippen staat. Minder middelen, minder mensen, minder tijd, minder ruimte. Daar zijn onze jongeren de dupe van én uiteindelijk ook de buurt, de stad, onze hele samenleving.’
Besparen, maar hoe?
Het besparingsvraagstuk hangt als een dreigende wolk boven Brussel en maakt beslissingen nemen over de toekomst quasi onmogelijk. ‘We kunnen blijven bestaan, maar amper nieuwe initiatieven op poten zetten. Zonder beleids- of financieel kader, is het moeilijk om naar de toekomst te kijken, terwijl de essentie van ons werk net het bouwen aan een betere leefomgeving is. Het betekent minder verbindende en constructieve activiteiten, in een stad die dagelijks ruwer en rauwer wordt – en nood heeft aan perspectief’, vat Cultureghem het samen.
Tekst Tijs De Geyndt
