Bij het opstellen van een leeslijst om de warme dagen te vullen, werd het duidelijk dat ik bang moest worden voor het fenomeen woke. Een zogezegde progressieve hypergevoeligheid over thema’s zoals discriminatie, racisme, gendergelijkheid, seksualiteit en klimaatverandering. De nieuwste vorm van extreme politieke correctheid of van een ergerlijk deugdpronken. Eng.
Natuurlijk ben ik als millennial niet vies van een beetje angst. We zijn een generatie die al wel wat heeft meegemaakt. Terroristische aanslagen, een bankencrisis, een wereldwijde pandemie, een oorlog aan de Europese grenzen. Het leek me dus een goed idee om mijn vakantietijd nuttig te gebruiken en alert te worden voor het fenomeen waarvoor gerenommeerde opiniemakers ons duchtig proberen te waarschuwen.
Als millennial ben ik niet vies van een beetje angst.
Bart De Wever, Dyab Abou Jahjah, Mark Elchardus, allemaal hebben ze boeken weten vullen over woke. Als je niet gecanceld wil worden, ga je het onderwerp maar beter uit de weg.
Eerst, de nieuwe Barbiefilm. Ben Shapiro, de alt-right opiniemaker in de Verenigde Staten, had me in een video van 45 minuten gewaarschuwd voor het wokegehalte van die zomerhit. Maar tot mijn grote verbazing zag ik in Ryan Goslings vertolking van Ken geen aanval op het mannelijke geslacht. Maar misschien val ik onder een van de twee categorieën van mensen die de film, volgens hem, wel goed zou vinden: derdegeneratiefeministen die mannen haten, of iemand die compleet gebrainwashed is.
Extreem
Mijn volgende ervaring met het wokespook afgelopen zomer vond plaats op de Antwerp Pride. De stoet, georganiseerd door en voor de LGTBQ+-gemeenschap, zou een witte, heteroseksuele cisgenderman zoals ik weleens tegen de borst kunnen stuiten. Helaas, ik stoorde me er niet aan.
Vervolgens boekte ik een reis naar Rhodos, een Grieks eiland tegen Turkije dat bekend staat voor haar rijke geschiedenis, warm weer en lekker eten. Twee weken voor ik vertrok woedde er een van de grootste bosbranden die het eiland ooit gekend heeft. De brand heeft huizen, fabrieken, landbouwgronden en grote percelen bos herleid tot as. Wel tot tweeduizend mensen werden geëvacueerd om erger te vermijden.
Vervolgens boekte ik een reis naar Rhodos, een Grieks eiland tegen Turkije dat bekend staat voor haar rijke geschiedenis, warm weer en lekker eten.
Klimaatwetenschappers en brandrisicospecialisten zeggen dat de branden ontegensprekelijk te maken hebben met de klimaatverandering. Aanhoudende hittegolven zorgen ervoor dat de branden zich sneller en over grotere gebieden verspreiden. In de toekomst zullen we steeds meer te maken krijgen met zo’n extreme natuurrampen.
Die waarschuwing kwam aan, dat wel. Maar woke? Nee, daarover hoef ik me niet direct zorgen te maken. De enige twee voorbeelden waar ik woke aan kon linken, zijn faits divers. Dus laat die vrees maar rijpen in de geesten en echokamers van conservatieve denkers die minder wakker liggen van tastbaardere problemen. Maar het heeft wel het kwalijke gevolg dat we steeds opnieuw afgeleid worden van de discussie over de impact van klimaatverandering.
