Met camerasafari’s organiseren bewegingspunten korte wandelingen door de centra van steden en gemeenten. Eén opdracht aan de deelnemers: speur naar alle mogelijke camera’s die op straat gericht zijn. Dat er op het traject van bewegingspunt Ronse makkelijk meer dan 70 camera’s te ontdekken vielen, verwonderde de deelnemers, maar is geen toeval. Een flink deel daarvan is heel bewust geplaatst door de stad en politie. ‘Je kan voor of tegen de camera’s zijn,’ verklaart voorzitter Fernand Van Hoecke, ‘maar wij willen eerst en vooral mensen bewust maken van het feit dat ze er zijn. En zelf de overheid bevragen wat er nu precies gebeurt met de beelden.’
Criminaliteit
Niet alle camera’s die we ontdekten zijn daar gehangen door de politie. Sommigen zijn privé… ‘En daar hebben wij niet altijd een concreet zicht op. Sommigen zijn zo klein, dat je ze niet ziet hangen’. Aan het woord is Patrick Boel, korpsleider van de Ronsese politie. ‘Toen ik hier 13 jaar geleden aan kwam in Ronse, was er hier veel geweld en criminaliteit. De meeste feiten deden zich voor om en rond de grote markt met zijn vele cafés. Toen deed ik het voorstel om camera’s te plaatsen op het plein en aan elke toegangsweg. Zo kreeg ik al snel een volledig overzicht van de markt. Intussen zijn er zo goed als geen feiten meer geweest op onze markt.’
Maar houdt dat niet het risico in dat criminaliteit zich gewoon verplaatst?
Klopt, daarom zijn we ook camera’s gaan zetten op alle plekken waar zich feiten voordoen. Dat laatste is niet onbelangrijk want we geloven in het proportionaliteitsprincipe. Kort geschetst: we hangen ze alleen waar het nodig is en regelmatig feiten voordoen. Iedere plaatsing moet trouwens door de privacycommissie goedgekeurd worden. Momenteel hangen om en rond onze stad nu zo’n 85 camera’s… Inclusief ook op plekken waar bijvoorbeeld veel aan sluikstorten wordt gedaan. Denk maar aan de glasbol. Want ook dat zijn storende overtredingen…
Privacy?
Mensen als professor Jelle Janssens van de UGent moedigen ons aan om toch kritisch te zijn. Zeker met het onbeperkt omgaan met de regels van privacy…
Je moet er inderdaad vanuit gaan dat als je je op weg begeeft, je gezien wordt. Al moet je dat ook weer durven nuanceren. Het is lang niet zo dat wij voortdurend zitten te turen naar de beelden die de camera’s opnemen. Daarvoor zijn we lang niet genoeg bemand. Maar als er problemen zijn, kunnen we die wel snel bekijken. Misschien ook goed om mee te nemen: wanneer een agent beelden wil bekijken, dan moet hij of zij daar een reden voor hebben en het dan ook registreren. Alle beelden worden één maand bewaard.
En wat met de zogenaamde ANPR-camera’s?
Vrij simpel: elke auto die aan zo’n camera passeert, wordt gefotografeerd. Zo kunnen we snel een wagen opsporen die wordt gezocht. In België zijn er daarvan zo’n tweeduizend. Wie op weg is, is dus inderdaad gezien.
Wil je ook in jouw stad of gemeente een camera-safari organiseren? Of een debat rond camera’s en privacy? Surf dan naar www.wieopwegis.be.
Tekst Koen Browaeys
