Als overzetschipper op de Schelde ziet Deniz het elke dag. ‘Mensen stappen aan boord met een hoofd vol bedenkingen of frustraties om even later weer te vertrekken met iets dat op vakantiegevoel lijkt. Het effect van het water, de wind …’ Een soort meditatie, besluit hij.
Na maritieme studies en vijf jaar als officier op koopvaardijschepen belandde Deniz bij de veerdiensten van de Vlaamse overheid. ‘In de week stappen er vooral pendelaars en schoolkinderen op. In het weekend fietsers, wandelaars en toeristen.’ Op de veerboot in centrum Antwerpen is een trouwjurk evenmin een zeldzaamheid. ‘Tijdens het maken van de huwelijksfoto’s ontstaat al eens het idee om een keer heen en weer te varen. Dan laten we je soms op het balkon van de stuurhut voor de foto.’
Spaceship
Kleuterscholen nemen ook soms de veerboot voor een uitstap. ‘Die kleintjes zijn meteen onder de indruk. Als het niet te druk is, nemen we ze wel eens mee naar de scheepsbrug. Al die knopjes, voor kinderen is het net een spaceship.’
‘Mensen stappen aan boord met een hoofd vol bedenkingen of frustraties om even later weer te vertrekken met iets dat op vakantiegevoel lijkt. Het effect van het water, de wind … Een soort meditatie.‘
Overzetschipper Deniz
De Vlaamse veerboten brachten vorig jaar samen vier miljoen mensen veilig aan de overkant. ‘Extra auto’s en bussen brengen niks op als die toch in de file staan. Veerdiensten geven mensen niet alleen een ervaring en plezier, ze verbeteren ook de mobiliteit’, is Deniz overtuigd.
Wie geregeld meereist, wordt een vertrouwd gezicht. Reizigers die een doos Merci meebrengen tijdens de feestdagen. Of de oudere man die regelmatig met de fiets vanuit Merksem de oversteek maakt naar de aardbeikweker aan de overkant en op de terugweg een bakje achterlaat
op de boot. ‘Van een gepensioneerde oud-collega hoor ik dat zijn oude passagiers hem nog steeds herkennen. Ze trakteren hem al eens op een koffie of een croissant. Je krijgt zo toch een beetje een BV-gevoel’, lacht Deniz.
‘Mensen aan wal – zoals wij mensen die niet op een schip werken noemen – denken misschien dat mijn werk nogal saai is: een bootje dat gewoon heen en weer vaart. Maar dat klopt niet. De Schelde heeft eb en vloed, stroom en wind, en passerende vrachtschepen. Die moeten we voorrang geven. Het is alsof je de straat oversteekt en rekening moet houden met alle factoren. Geen enkele oversteek is hetzelfde.’
‘Geen enkele oversteek is hetzelfde.’
Overzetschipper Deniz
Op de koopvaardij leerde Deniz de stiel. Daar had hij een Nederlandse kapitein van 66 jaar die hem een mooie les meegaf: ‘Vecht niet tegen het water, want winnen doe je nooit. Je moet de natuur kennen voor je ermee wil omgaan. Als je dat weet, is de kans op fouten bijna nihil. Maar ingaan tegen de natuur eindigt vaak rampzalig.’ Praktisch advies op de scheepsbrug. Misschien zelfs ook daarbuiten.
Een dierentuin
De eerste keer dat hij de veerdienst buiten de stad en in de polders leerde kennen, reed Deniz in alle vroegte over de dijk. ‘Ik zag de reeën wandelen, een vos die ongestoord zijn gang ging, ganzen, fazanten … Mijn eerste gedacht bij dat beeld onder een opkomende zon was: precies een dierentuin. Als je in zo’n omgeving mag werken, word je gemakkelijk tachtig jaar, zei ik m’n vrouw meteen na thuiskomst.’
Slecht weer bestaat niet, vindt Deniz. ‘Als het regent en ik ben aan boord, vind ik dat altijd prachtig.’ Ook dat maakt hem kalm. En wie dagelijks op het water zit, ervaart de seizoenen anders. Meer licht in de vroegte als het lente wordt. Stilte in de winter. ‘Je hebt meer contact met de natuur en de omgeving.’
‘Met een vrachtschip meer je aan bij charmante, oude stadjes of vaar je langs de prachtige Noorse fjorden, maar je kunt het niet delen met je vrouw of kinderen.’
Overzetschipper Deniz
De keuze voor de veerdienst boven de koopvaardij was voor Deniz ook een keuze voor de geliefden. ‘Met een vrachtschip meer je aan bij charmante, oude stadjes of vaar je langs de prachtige Noorse fjorden, maar je kunt het niet delen met je vrouw of kinderen. Nu vertrek ik ’s ochtends naar een job die me enorm veel plezier geeft, maar ik ben ook blij wanneer ik ’s avonds weer thuis kom.’
*Deniz is een schuilnaam.
