In haar keynote legde ACV voorzitter An Vermorgen treffende linken tussen de sociale uitdagingen van gisteren en vandaag: ‘Organisaties die jarenlang hebben gezorgd voor de stem van de gewone mensen, voor solidariteit en rechtvaardigheid, krijgen steeds minder ruimte en middelen. Men probeert ons allemaal de mond te snoeren, onze werking te ondermijnen en onze rol te minimaliseren. Maar we laten ons niet wegduwen.’
Die actualiteit kreeg concreet vorm in het panelgesprek met Michiel De Vlieger (City Pirates), Rayan Awad (YUE) en Lies De Winter (beweging.net). Zij gingen, met Raf Njotea als moderator, in gesprek over vrijwilligersengagement en de rol van het middenveld om onze samenleving in beweging te brengen. ‘Echte verandering begint dicht bij mensen, door te luisteren, signalen op te vangen en vertrouwen te bouwen. Die aanpak is geen luxe, maar noodzaak. Want wie kwetsbaar is, botst te vaak op drempels in onderwijs, werk en samenleving. Daarom is maatwerk essentieel: mensen kansen geven vraagt om begeleiding en een omkadering die rekening houdt met ieders vertrekpunt.’
Naast reflectie was er op het podium ook ruimte voor inspirerende praktijken. Nele Decock, Raakpuntondersteuner in de provincie, lanceerde de oproep ‘Fietsers in de verf’ van Raak, die met opvallende fietsen aandacht vraagt voor verkeersveiligheid, omdat ‘als je je mening niet laat horen, er ook niet veel zal veranderen’, aldus Nele. In Poppel organiseren Louis Jacobs en zijn collega-vrijwilligers van Okra dan weer een sociaal restaurant ‘om mensen op een betaalbare manier met elkaar in contact te brengen.’ Het zijn voorbeelden van hoe engagement tastbaar wordt en lokale initiatieven echt wel een verschil maken.
"De avond ademde ontmoeting, inspiratie en maatschappelijke betrokkenheid."
De muzikale intermezzo’s van het koor Onze Rijkdom, samengesteld uit mensen die allemaal ervaring hebben met armoede, gaven het geheel een warme en eigenzinnige toets. Tijdens de aansluitende netwerkreceptie werd die sfeer verdergezet: vrijwilligers, professionals en beleidsmakers vonden elkaar in gesprek en uitwisseling.
Wat deze viering vooral duidelijk maakte, is dat Rerum Novarum geen statisch erfgoed is, maar een levend kompas. De inzet van talloze vrijwilligers en organisaties bewijst dat we samen blijven zoeken naar antwoorden op de uitdagingen van vandaag.
