Wanneer de Connemara uitgedoofd is en de zakdoeken weer opgeborgen zijn, is Arne* nog een hele tijd in de weer om de feestzaal opnieuw op orde te krijgen. ‘Maar shiften waarna ik pas om zeven uur ’s ochtends in mijn bed lig, zijn veel zeldzamer dan vroeger.’ De manier waarop we feesten is in nauwelijks tien jaar tijd flink veranderd.
Ooit begon Arne als weekendstudent in de zaal. Intussen is hij er een vaste waarde: bestellingen doorgeven, de zaal klaarzetten en aankleden, opdienen, bijspringen bij feesten op verplaatsing, tussendoor de voorraad aanvullen door langs de groothandel te gaan en improviseren wanneer het moet.
‘Die afwisseling maakt het leuk voor mij. Net zoals variatie in evenementen: de ene dag een trouwfeest, de andere een koffietafel, dan weer een barbecue bij een voetbalclub.’
Minder drank, kortere feesten
Wie in een feestzaal werkt, ziet de tijden duidelijk veranderen. Arne merkt het vooral aan het aantal glazen. ‘Vroeger had je mensen die bijna naar huis kropen’, lacht hij. ‘Nu drinken ze veel minder. Het aanbod alcoholvrije dranken is enorm, dus alternatieven zijn er voldoende. Dronken vertrekken met de auto … dat zie ik bijna niet meer.’
‘Vroeger had je mensen die bijna naar huis kropen. Nu drinken ze veel minder.’
Feestzaalmedewerker Arne
Ook de feesten zelf zijn korter geworden. ‘Een opvallende verandering sinds corona’, legt hij uit. ‘Zalen mochten toen als laatste weer open en dan nog maar tot één uur ’s nachts. Blijkbaar vonden mensen dat prima. Om drie uur is tegenwoordig bijna alles afgelopen. Eerlijk? Ik begrijp het wel. Na twee uur ’s nachts gebeurt er toch niets goeds meer.’
De manier van vieren veranderde mee. De klassieke trouwfeesten worden zeldzamer en alles mag wat losser, merkt Arne. Sneakers onder een kostuum? Geen haan die ernaar kraait. Een wat eenvoudiger buffet? Prima. Foodtrucks in plaats van stijve gangen? Helemaal in.
Koud en warm buffet
Toch gooit niet iedereen alle tradities overboord. ‘Een jubileum voor 50 jaar huwelijk moet wel nog helemaal volgens het boekje. Dat is een generatie die vasthoudt aan het warm en koud buffet met alle vertrouwde schotels op een rij en een dj die nadien het gevierde paar op de dansvloer uitnodigt.’
Wat wel alle samenkomsten en feesten bindt: mensen bij elkaar brengen is voor iedereen de grootste wens. ‘We horen zelfs af en toe: kies zelf maar iets voor het eten. Het draait vooral om wie er aan tafel zit, en hoe lang het geleden is dat ze elkaar nog eens zagen. Dan doet het eten er minder toe.’ Klagende gasten zijn er nauwelijks. ‘Al is het voor veel aanwezigen vaak wel gratis natuurlijk’, lacht Arne.
Gelachen, herinnerd, zachtjes geroddeld
Valt de omschakeling van een uitbundig trouwfeest naar een ingetogen koffietafel na een uitvaart soms niet zwaar? ‘Iedereen denkt dat dat altijd heel triestig is, maar dat is helemaal niet zo’, vertelt Arne. ‘Er is voordien al vaak gehuild op het kerkhof of tijdens een begrafenisdienst. Nadien volgt vaak een zeldzaam moment waarop familie en oude vrienden elkaar nog eens zien. Er wordt gelachen, herinnerd, zachtjes geroddeld.’
Horen, zien en zwijgen hoort bij het werk van de feestzaalmedewerker.
Hoewel Arne vooral op de achtergrond beweegt, vindt hij het leuk om gasten toch persoonlijk te behandelen. ‘Je bouwt op een avond een tijdelijke band op. Je weet wie lactose-intolerant is, wie geen gluten mag eten, wie alcoholvrije wijn drinkt – al dan niet op stiekem verzoek van de familie. Dat merken die personen zelf toch niet’, knipoogt hij.
Intoleranties en allergieën zijn volgens Arne nog een grote verandering van de voorbije jaren. ‘Tien jaar geleden had je misschien één vegetariër’, zegt hij. ‘Nu is er altijd wel iemand lactose-intolerant, wil een ander glutenvrij eten, nog iemand zoutarm … Een feest zonder speciale wensen is bijna ondenkbaar tegenwoordig.’ Maar zolang het vooraf geweten is, komt het in orde, verzekert hij.
Met familievetes of andere ruzies krijgt Arne zelden te maken. ‘Mensen willen het voor elkaar niet verpesten. Het is misschien soms zelfs een tikkeltje saai’, lacht Arne. Al ziet hij soms wel gasten die duidelijk niet samen zijn aangekomen, maar later wel samen vertrekken. Horen, zien en zwijgen hoort bij het werk van de feestzaalmedewerker.
*Arne is een schuilnaam
